Loading

wait a moment

Ademhaling en het zenuwstelsel

Ademen doen we gedurende het grootste deel van de dag automatisch. Ademen is zo belangrijk dat het de hele dag door moet gaan, waardoor we het niet bewust hoeven te regelen. Het is een proces wat voornamelijk door het autonome zenuwstelsel geregeld wordt. Dit deel van het zenuwstelsel regelt alle onwillekeurige processen automatisch. Het is het tegenovergestelde deel van het vegetatieve zenuwstelsel waar we bewust invloed op hebben. Ademhaling wordt dus grotendeels automatisch aangestuurd. Maar het mooie van ademhalen is dat we het ook bewust kunnen beïnvloeden. We kunnen sneller of langzamer ademhalen en we kunnen onze adem inhouden om even niet te ademen. We kunnen krachtig of gecontroleerd in- en uitademen. Op het moment dat onze focus verschuift en niet meer aan de ademhaling denkt neemt het autonome zenuwstelsel het weer over om het automatisch te regelen.

Het autonome zenuwstelsel is opgedeeld in twee takken met een tegengestelde werking: het gaspedaal van je lichaam, de sympathicus, en het rempedaal van je lichaam, de parasympaticus. De sympathicus of het gaspedaal zorgt voor actie. Een voorbeeld van het sympathische activiteit is de stressrespons. De stressrespons zorgt dat we kunnen overleven door te vechten of vluchten. Adrenaline komt vrij, waardoor de hartslagfrequentie en ademfrequentie verhoogt wordt (9-30 ademhalingen / minuut). Hierdoor komt er meer zuurstof bij onze spieren terecht, zodat we kunnen vechten of vluchten. De parasympathicus zorgt voor het tegenovergestelde: rust, herstel en opbouw. De ademfrequentie neemt af (6-8 ademhalingen / minuut) en het bloed  en zuurstof stroomt naar de inwendige organen.

De ademfrequentie, hoe vaak we ademen per minuut, is dus een gevolg van bepaalde zenuwactiviteit. De ademfrequentie verandert bij actie en in rust. Gelukkig kunnen we onze ademhaling beïnvloeden.  

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *